Festivalde büyülü gece: Bedenimiz bir evrendir

Bomboş bir sahne. Arkada fonda dev bir ay... Gershwin’in o çok ünlü “Rhapsody in Blue”sunun hüzünlü ilk notaları... Sahnede 16 dansçıdan oluşan bir yumak... O yumak akıyor, dalgalanıyor, birbirinden kopuyor, yeniden buluşuyor, kenetleniyor, dağılıyor bütünleniyor. Müzik efkârlı, sahneyi kapsayan o akış, o devinim sürprizlerle, gülümsemelerle dolu.

Darbeler arası festival

Her sabah gözümüzü açtığımız anda yeni bir haber: Ekonomiye darbe. Hukuka darbe. Siyasete darbe. Üniversiteye darbe. CHP’li belediyelere darbe. İfade özgürlüğüne darbe...

Korkuyorlar...

Dünyanın çivisi çıktı. Ruhlarımızın da... Dışarıdan baskılanan komplolar, bitmek bilmez senaryolarla içeriden kuşatıldığımız ahlaksızlıklar arasında bir uçtan ötekine savrulup duruyoruz.

Sevgili Osman, Çiğdem, Can, Mine ve Tayfun

Bu mektubu size Gezi’nin yıldönümünde yazıyorum. Aslında yalnız size değil, bu ülkenin, bu devletin, bu milletin vicdanına yazıyorum.

Baldwin hâlâ yaşıyor

James Baldwin’in “Kimseler Bilmez Adımı” kitabı, uzun yıllar sonra Bülent O. Doğan’ın çevirisiyle ilk kez Türkçe yayımlandı. (Yapı Kredi Yayınları) Usta yazarın farklı coğrafyalardan (ABD ve Paris’ten) gözlemlerini, izlenimlerini, deneyimlerini, kimlik sorgulamalarını içeren kitapta, İstanbul’dan herhangi bir izdüşümü yok.

Bayram gibi bayramları özlerken

Tam bayram öncesiydi. Şikago’da Northwestern Üniversitesi’nde Keyman Modern Türkiye Araştırmaları bölümünde düzenlenen “James Baldwin’in İstanbul’unda” konferansında dünyanın her yerinden gelmiş akademisyenlerle, dolu dolu birkaç gün yaşamanın keyfini sürerken ülkemden gelen haberlerle kafamıza balyozlar inmeye devam etti. (Bakınız: üç gün önceki “Nefes Alamıyoruz” başlıklı yazım.) Hâlâ kendime gelemiyorum.

Nefes alamıyoruz

Sevgili okurlar,

Chicago’dayım. Northwestern Üniversitesi’nde Keyman Modern Türkiye Araştırmaları bölümünde düzenlenen “James Baldwin’in İstanbul’unda Özgür Olmak ya da Olmamak” başlıklı konferansında ana konuşmacıyım.

Diktatörlerin ortak dili: Maval

“Bana maval okuma” deriz karşımızdaki aklımızla alay ettikçe, yalan söyledikçe, iftira attıkça, yalanlarla iftiralarla bizi oyalamaya kalktıkça, karşımıza geçip bize “masal” okudukça...

Müzik ve Vicdan

Kimi akşamlar vardır; yalnızca bir konser dinlemezsiniz. İnsanlığın neyi kaybettiğini ve neyi hâlâ kurtarabileceğini hatırlarsınız. Önceki akşam öyleydi.

Karadeniz’den

Sevgili Merdan Yanardağ, Ekrem İmamoğlu, Necati Özkan: Esir alınmış ama teslim olmayan sizler, dünyanın en hukuk dışı “casusluk davası”yla uğraşırken inanın başka herhangi bir konuda yazı yazmak, bana zulüm gibi geliyor. Özgürlüğümden utanıyorum.