Uzay Kampında Türk, Kürt, Yunan, Kıbrıslı...

Türkiye ve Yunanistan'dan çeşitli sivil toplum kuruluşlarından kadınların kurdukları WINPEACE (Kadın Barış Girişimi) hareketini, yaz ayları geldiğinde, bir telaştır alır. İki ülke gençlerini bir araya getirecek, birbirlerini tanımalarını, tartışmalarını sağlayacak, birlikte gülüp eğlenecekleri, birlikte düşünecekleri, birlikte çalışacakları ve barış kültürünü yaygınlaştıracak yaz kamplarını gerçekleştirmek kolay iş değildir.

WINPEACE, beş yıldır, bu işi hiç aksatmadan sürdürüyor. Hem Türkiye'de hem Yunanistan'da bu işi gerçekleştiriyor. Üstelik geçen yılların üniversite öğrencilerinin kampları öylesine "tuttu" ki, artık gençler kendi başlarına da bu buluşmaları sürdürüyor.

Bu yaz İzmir Ege Serbest Bölgesi'ndeki Uzay Kampı, bize bu olanağı sağladı. Fredrich Ebert Vakfı, Çeşme Belediyesi, Asya Tur, Robert Kolej, AB Tanıtım, Mavi Jeans gibi kuruluşların destek ve katkılarıyla , orta ve lise düzeyindeki öğrenciler bir araya geldi. Geçen Pazar , Yunanistan'dan gelen öğrenciler , Sakız Adası'ndan Çeşme limanına indiklerinde , çiçeklerle ve öyle bir sevgi yumağıyla karşılandılar ki , yalnız onlar değil, tüm yolcular neye uğradıklarını şaşırdılar.

Uzay Kampı'nda onları ziyaret etme olanağını buldum. Daha ilk andan kaynaşmışlardı. Kimin hangi ülkeden olduğu belli değildi. Ortak dilleri İngilizceydi. İçlerinden çoğu belki de ilk kez "öteki"yle karşılaşıyordu. Belki değil, kesinlikle ilk kez kendilerini "ötekinin" yerine koymayı öğreniyorlardı ve bunu açıklamaktan hiç mi hiç gocunmuyorlardı.

Ben kimim?, Öteki kim? Ben kendimi nasıl görüyorum? Öteki beni nasıl görüyor? Sorular ilerledikçe "Şimdiye dek kendimi hiç ötekinin yerine koyup düşünmemiştim, olaylara, ötekinin gözüyle bakmamıştım" gibi itiraflar ortaya dökülüyordu.

(Önceki yıllarda en tartışmalı politik sorunların ele alındığı,Üniversitelilerin kamplarında, Türkiye'den gençlerin Yunan tezlerini, Yunanistan'dan gençlerin, Türk tezlerini savunmaları istenmiş ve çok ilginç sonuçlar ortaya çıkmıştı.)

Bu yaz WINPEACE gençlik kampına, öncekilerden farklı olarak Kıbrıs'ın her iki kesiminden de ikişer öğrenci, ayrıca Van'dan bir Kürt öğrenci de katılmıştı. Yani "öteki"ler çeşitlenmişti...

İzmir Ege Serbest Bölgedeki Uzay Kampı kendi başına bir başka dünya... Uzay ortamının yeryüzünde yaratıldığı mekanlar, uzay araçlarının kopyalarına binebilme olanağı, topraksız bitki yetiştirilen laboratuarlar... Bir genci "uçuracak" her şey var...

Nitekim uzaydaki Rus ve Amerikan astronotlarla canlı bağlantı kurup onlara soru sorup yanıt almak, bizim gençleri de coşturmuştu. Ama yine de dünyada bunca sorun varken , bunları halletmek yerine , neden uzay kolonilerinin kurulması gerektiğine akılları pek yatmıyordu. Bir uzay uzmanının dünyadaki nükleer savaşları, biyolojik savaşları önlemek için uzay kolonilerinin gerekli olduğu savını tatmin edici bulmuyorlardı. Önünde sonunda uzaya gidecek olan da insanoğluydu. Ve insanoğlunun, kafasındaki tüm hastalıkları, şiddeti, vahşeti, dünyadaki tüm sorunları oraya da taşımayacağı ne malumdu???

Uzay Kampı'nda çok kısa kalabildim. Ancak WINPEACE öğrencilerinin başında bulunan öğretim üyesi Jenifer Sertel'e bu bir hafta boyunca karşılaştığı en ilginç soru ya da tepkinin ne olduğunu sorduğumda, şu açıklamayı aldım.

Gençlik kampının daha ilk günlerinde, Güney Kıbrıs'tan ve Kuzey Kıbrıs'tan gelen dört öğrenci, dördü birlikte gelip tüm monitörlerden, öğretmenlerden ve yeni tanıdıkları arkadaşlarından bir ricada bulunmuşlardı.

"Lütfen bize, Güney Kıbrıslı, Kuzey Kıbrıslı demekten vazgeçin. Sadece Kıbrıslı deyin..." demişlerdi. Ve en çok anlaşan, tüm etkinliklere birlikte katılan bu dördü olmuştu.

Bilmem,yorum yapmaya gerek var mı?

Bu akşam (Pazar) WINPEACE gençleri, Türkiye Yunanistan ve Kıbrıslı öğrenciler , saat 8:00'de Çeşme Meydanı'nda çok kültürlülük üzerine kurdukları bir şölen gerçekleştirecek. Yolu oralara düşenlere duyurulur.


20 Temmuz 2003