Tahliye

İçlerinden biri, araştırmacı,  yazar , edebiyata tutkun, karıncadan çalışkan Asım Bezirci’ydi…

İçlerinden biri şair, felsefeci,  “Kıyamet koptu çoktan / Haberiniz yok / Siz hala güneşin / Her sabah doğuşuna güvenen “ diyen Metin Altınok’tu…

İçlerinden biri kendini barışa, sevgiye, dayanışmaya adamış Şair Behçet Aysan’dı…

İçlerinden biri afacan kanatlı bir martı”, şair, yayıncı Uğur Kaynar’dı…

İçlerinden  biri curanın eşsiz ustası  Nesimi Çimen’di…

İçlerinden biri Muhlis Akarsu’ydu, biri Hasret Gültekin’di, biri Mehmet Atay’dı. Halk ozanlarıydılar…

İçlerinden ikisi  17 yaşındaki Menekşe ve 12 yaşındaki Koray Kaya kardeşlerdi… 

İçlerinden biri, Pir Sultan Abdal Şenliklerine  karikatür sergisiyle katılan ve alevler, dumanlar Madımak Oteli’ni sardığında bile mızıkasını elinden düşürmeyen Asaf Koçak’tı…

İçlerinden çoğu çok gençti. Ölmeyecek yaştaydılar. Oyunlarını oynamak, şarkılarını türkülerini söylemek, yazarlarla aydınlarla kucaklaşmak için gelmişlerdi Sivas’a.

İçlerinden biri sizdiniz, biri bendim…

İçlerinden çoğu yaratıcılıktı, çağdaş düşünceydi, akıl yoluydu.

İçlerinden hepsi umuttu, duyarlılıktı…

İçlerinden biri, o gün orada alevlerden ve dumandan değilse de, kesinlikle Sivas acısından ölen Aziz Nesin’di.

O gün orada devlet yoktu. İnsanı insan yapan değerler yoktu. O gün oradai gözü dönmüş yobazlar, şeriat tutkunları vardı. Ortaçağ zihniyeti vardı. Kafalarındaki karanlığı , kin ve nefreti yaymak için şiddetten, yıkmaktan, yakmaktan, öldürmekten başka yol bulamayanların  vahşeti vardı.

O gün orada, ateş ve duman vardı. Şiddet, kıyım ve katliam vardı.

Bugün sizlere Amazon ormanlarındaki mücadeleyi anlatacaktım…

Olmadı , yapamadım.

Türkiye Cumhuriyet tarihinin en gerici ayaklanması, laikliğin, Cumhuriyetin  ve demokratik hukuk devletinin ayaklar altında çiğnenmesiydi Sivas , Madımak yangını.

Puslu ve sisli  Ankara sabahlarında  izlemiştim Sivas duruşmalarını. Sanıkların “Ey cahiller! Size bir Sivas yetmez, daha çok Sivas!” diye haykırışlarını da…

O haykırışlar, geldi yeniden beni buldu ve  Amazon ormanlarını boğdu.

Sivas davası hükümlülerinden dokuzunun daha tahliye olduğunu öğrenince, yüreğim, Sivas’ta yakılan 37 insanı anmaktan başka bir şeye izin vermedi.

21 Kasım 2004- Cumhuriyet