Mucizeler ve Güzin Dino...

Eylül  ayıydı.  Bayramdan önceydi...

Başbakanın   “Şeker Bayramı”, “Ramazan Bayramı” diye  ayırımcılık kışkırtmalarına  neden olmasından ve her fırsatta bu ayırımcılığı körüklemesinden önceydi...

Balıkesir Altınova’da, etnik milliyetçiliği kuşanmış nefretle,  insanların  birbirine saldırmalarından,kin kusmalarından, linç tehditleri savurmalarından önceydi...

Bütün bunlardan önceydi. Ve ruhumun biraz dinlenmeye, biraz güzel şeyler düşünmeye, birazcık umutlanmaya sonsuz ihtiyacı  vardı... 

İhtiyacı karşılayacak “güzellikler” için adeta mucize bekler olmuştum. Çok beklemem gerekmedi. Bulunduğum kıyı kasabasında bir de baktım tak tak tak pencerem vuruluyor: Camın önünde  kocaman bir Japon Gülü. Kıpkırmızı. “Bana bak , bana bak” diye bana sesleniyor.  Açtım pencereyi ,  bir sohbet bir sohbet... 

Ertesi sabah yine  “tak tak tak”... Yine pencereye koştum... Amaniiin bir değil, üç değil, beş değil... Tam 9 adet Japon Gülü açmamış mı! Hep bir ağızdan “Beni de gör! Benimle de konuş! Beni de sev!” diye tutturmuyor mu! Sevgili okur, sen söyle bu mucize değil de nedir!

Hadi onlarla da bir sohbet, bir sohbet! Güneş battı mı, Japon Gülleri kapanıp susuyor, yaseminlerin çenesi açılıyor! Akşam sefası, yasemin kokusu, kasımpatı  derken  mucize üzerine mucize!   

Derken komşu kıyı kasabadan haber geldi ki Güzin Dino burada!  Tamam artık doğanın  mucizelerini bir yana bırakıp, ruhumun ihtiyacı olan güzelliği ona sarılarak ,onu dinleyerek, onunla kucaklaşarak bulabilirim.

“Gel Zaman Git Zaman”, “Yaşar Kemal’i Okumak” , “Türk Romanının Doğuşu” gibi kitapların yazarı, çevirmen, araştırmacı, öğretim üyesi  Güzin Dino,  Abidin Dino’nun eşi Güzin Dino  Paris’te yaşıyor. Telefonla değil de gerçekten kucaklaşmak öyle her dakika pek kolay değil!

Anımsayacaksınız, çok kez yazdım: Abdidin Dino için “Aşk” , Güzin demekti, “Mutluluk”  Güzin demekti, “Hasret” yine Güzin demekti! 

Abidin Dino’nun  sevgilisi, eşi, aşkı, hasreti, mutluluğu , arkadaşı, yoldaşı  Güzin Dino  yıllara meydan okuyan bir enerjiyle  gündüz denize girdi, bol bol yüzdü;  akşam  dost sohbetlerine katıldı; delikanlıların ona okudukları şiirleri dinledi. (Bu “delikanlılardan” biri Mücap Ofluoğlu’ydu) Gündüz v e gece çalışmalarını sürdürdü...

Güzin Dino’nun işi gücü hiç bitmiyor. Sürekli çalışma halinde ve hep üretiyor.   İlk baskısı  1978’de Cem yayınevi tarafından yapılan  “Türk Romanının Doğuşu” adlı eseri  geçen nisan ayında  yeniden  bu kez Agora Kitaplığı tarafından yayınlandı.  Namık Kemal’in  “İntibah: Sergüzeşt-i Ali Bey” (1876)  eseri üzerine  Güzin Dino’ nun bu incelemesi, edebiyat tarihimiz için   önemli bir kaynak  oluşturuyor.

Güzin  Dino’yla sohbet ederken, bir başka çalışmasının önümüzdeki günlerde yayınlanacağını öğreniyorum. Bu kez söz konusu olan Adana’da Abidin Dino’nun sürgün yıllarına denk düşen bir çalışma.  (Abidin ve Güzin 1943’de   Adana’da evlenmişlerdi.)

Bu çalışmasında  Güzin Dino  Fransa’da tarihi gelişim ile  Gerçekçi Romanının ortaya çıkışını inceliyor.  Özellikle üç  yazardan, Balzac, Stendhal ve Flaubert ‘den yola çıkarak  tarihsel gelişimle  gerçekçi roman arasındaki  ilişkiyi irdeliyor... Hiç kuşkum yok, yine edebiyat meraklıları ve öğrencileri için eşsiz bir kaynak kitap çıkacak ortaya.

Ne dediniz? Yaşı mı? Yorgunluk mu? Sağlık sorunları falan mı? Geçiniz!

İleriye dönük tasarıları, paylaşmak istediğimiz güzellikleri, dostlukları, sevgileri, aşkları,  yeşertmemiz gereken umudu konuşmaktan, ne yaş ne yorgunluk, öyle şeylere  sıra gelmedi bir türlü!  

Kucaklaşıp ,  onu Paris’e yolcu ettikten sonra, Nazım Hikmet’in ona seslendiği dizeler gelip yerleşiverdi ,  dilime ve yüreğime:

“koşmaca oynayalım güzin’ciğim
sen ben dino bir de verusam
koşmaca oynayalım yağmurun altında yalınayak başıkabak
ve geçelim sen mişel bulvarı’ndan istanbul’u kovalayarak
ve fır dönelim notr dam’ın bahçesinde kızkulesi ‘yle”

Ne dersiniz, galiba yaşamın kendisi başlı başına bir mucize!

Cumhuriyet- 5 Ekim 2008