GÖRÜLMÜŞTÜR!

Masamın üzeri onlarla dolu... Özenle açıyorum zarfları. İçinden tek sayfa çıkıyor. Önlü arkalı yazılmış, inci gibi dizilmiş yazılar... Sıkışık sıkışık harfler... Tek satıra sığdırılması gereken ne çok sözcük, ne çok duygu, ne çok düşünce, ne çok özlem, ne çok hasret, ne çok,ne çok, ne çok, ne çok...

Özenle her birini okuyorum.  Kimi adımla sesleniyor: "Sizi tanımasam da  çoktandır tanır gibiyim"...  Kimi "Sayın" la başlayıp soyadımla sürdürüyor... Kimi önce kendini tanıtıyor: "Ben bir halk sanatçısıyım, müzisyenim...  Adım..."   Kimi önce adresini belirtiyor: "Size Burhaniye T Tipi Hapishanesinden yazıyorum..." Size  Silivri Kapalı CİK'den..." ; "Size  Kocaeli,  Kandıra F tipi..." " Size Ödemiş  T Tipi Kapalı ve Açık ..." Hepsinin ortak yanı o yuvarlak damga! GÖRÜLDÜ  ya da GÖRÜLMÜŞTÜR  damgası...

Okudukça gözyaşlarıma hakim olmaya çalışıyorum.   Kimi kendi adına, ya da Grup Yorum adına yazıyor...  Kimi koğuş arkadaşları adına...  O kadar çoklar, o kadar çoklar ki...

SAĞLIK SORUNLARI DİNMİYOR. .

En çok, sağlık sorunlarını dile getiriyorlar. Hastaneye  götürülmek istemediklerini, çünkü her gidişin, dönüşün işkenceye dönüştüğünü, muayenede bile kelepçeli olduklarını anlatıyorlar... İçerideki hastaları anlatıyorlar...Bel boyun fıtığı,  astım,  sedef,  şeker, hepatit -B, felç, kalp krizi , şeker koması, kanser ... Psikolojik hastaklıklar ...  Selahattin Demirtaş'a yapılanı düşünüyorum. O  bile 7 gün boyunca  hastaneye götürülmediyse;  bilincinin kapanmasına rağmen götürülmediyse kim bilir  adını sanını bilmediklerimize neler yapılıyor!  

  En kahredicisi:  içerideki bebekleri çocuklar...  Hayır en acısı, keyfi cezalandırmalar... Hapishaneden hapishaneye değişen; günden güne değişen; yetkililerin söylemlerine,  politik ortamın değişen havasına göre değişen    uygulamalar... Keyfiyet!!

 Hapishaneden gelen mektuplara yanıt verememenin, çare bulamamanın,  dertlerini  giderememenin  ağırlığı omuzlarıma çöküyor.  Bu mektupları yayınlamaya kalksam (hangi birini)  değil bu sayfa, tüm gazetenin sayfaları yetmez...

ANNELER VE BEBEKLER

Ama eğer siz bu konularda duyarlıysanız, (ki Cumhuriyet okurları öyle olmak zorunda) sizlere önerim  www.gorulmustur.org  sitesine girip dolaşmanız. 

Mahpus mektuplarının ve sanatsal ürünlerinin daha geniş bir kitleye ulaşabilmesi için kurulmuş bir web sitesi. Hem paylaşım, hem mahpus ailelerine moral verme hem de okuyucuları mektup yazmaya teşvik etme amacıyla kurulmuş. Site aynı zamanda bir arşiv işlevi görüyor. Hapishaneden gelen mektupları, fotoğrafları, şiir-öykü, resim- karikatür çalışmalarını arşivliyorlar.

Örneğin, Gazel Bulut  adlı  hapisteki bir  annenin, kendi bebeğine hasretken, hapisteki başka bebekler için hazırladığı  "Damlayan Masallar"  (Ceylan Yayınevi) kitabı  "Görülmüştür"  grubunun katkısıyla  çıkmış ortaya...  Hapishanelerde anneleriyle birlikte kalan 800'den fazla bebek;  anneleri hapishanelerde olduğundan onlardan ayrı büyümek zorunda kalan yüzlerce çocuk için   hazırlanmış bir masal kitabı...

BURDA NELER YOK

Ülkemin  hapishaneler coğrafyasında koskoca bir dünya var... Ve "dışarıdakiler"  eğer "içeride bir yakınları yoksa, o dünyaya çok uzak...

 Bu yazı en iyisi  25 yıldır hapiste olan,  "İçeride" şairliği  öğrenen  İlhan Sami Çomak'ın bir şiiriyle bitsin. Hapse düştüğünde 21 yaşında bir öğrenciydi. Şimdi 46 yaşında. Bu yıl Sennur Sezer Ödülünü kazanan "Geldim Sana" kitabından  "Burda Neler Yok" başlıklı şiiri:

"bahçe duvarını aşıp okulu asan çocuklar yok / kelimelerden dostluk yapan insanın iyilik bağı yok / taş atmak için taş yok / çiy toplayan çiçekler ve haritadan taşacak nehirler yok / simit kokusunun kalabalığı çağıran tazeliği yok / feragatiyle insan güzelliğiyle kadın yok / çimenlere uzanıp göğün sadakatini deneme imkanı yok/

lamba gibi mum da yok / karanlık yok karanlık hiç yok / mevsim dönümleri ve ay tutulması yok / toprak yok bitkinin güzellik edası yok / kedinin patisi atın terleyen hızı yok / rüzgarın havalandırdığı perde üzümün çürüyen salkımı yok / ayrı kaldı hayat güneşten. Burda yön yok / ama vardır bir çıkış hep vardır! "

Evet . Mutlak vardır!

8 Aralık 2019