Bu şiddetin neresindesiniz?

Geçen Pazar, "ölümün sırayı şaşırmadığı, çocukların  gençlerin ölmediği bir yeni yıl" dileyerek  bitirmiştim yazımı...  Geçen yılın son günleriydi... İçimden bir ses  bitsin artık şu uğursuz 2007 diye haykırıp duruyordu. Sanki yıl değişince, bütün bir yıla egemen olan şiddet  sarmalı da ortadan kalkacaktı!

Ne büyük yanılgı.  Yeni yılın  ilk günleriyle birlikte  yeniden kana, şiddete bulandık! Hem de şiddetten en uzak kalınması gereken Diyarbakır'da!  Ölüm yine sırayı şaşırdı! Terör önce öğrencileri vurdu!
Diyarbakır'da patlayan bomba, geldi beni yurt dışında yakaladı / yaraladı. Uluslar arası haber programlarında ikinci sıradaydı Türkiye'de dehşet saçan bomba.

Birinci sırada bir haftada yüzlerce ölüyle başı çeken Kenya! Bakmayın "kabile" ya da "aşiret savaşları"  denmesine, seçim sonuçlarını protesto eden muhalefetin silaha sarılmasına,  şiddetin asıl kaynağı ekonomik uçurumdu. Kenya yeryüzünde  en varlıklıyla en yoksul arasındaki uçurumun en büyük olduğu ülkelerden biri. En önde gelenlerinden biri. 

Haber sıralaması

Haberleri izliyorum: Kanallar değişiyor, diller değişiyor.  Sıra hiç değişmiyor: Önce Kenya, Sonra  Diyarbakır... Üçüncü  sırada Pakistan:

Benazir Butto'nun öldürülmesinden sonra  timsah gözyaşlarıyla  vatan millet nutukları arasında silahlı çeteler çıkar ve iktidar düzenlerini sürdürmeye çalışıyor.

Sırada sonraki haber: Filistin!

Filistin'de El Fetih ve Hamas silahları yine birbirine  doğrultmuş! Daha çok öldürmenin  bugüne dek hiçbir tarafa hiçbir şey kazandırmadığını unutmuşlar çoktan... Kardeş kardeşi vuruyor . Nereye kadar? Tükeninceye kadar!

Memleketten uzak, haberleri izliyorum. "Haber"in ilk sıralara girmesi için daha çok şiddet içermesi gerek! (İmdaaaaaaaaaaaaaat ne korkunç bir dünya bu!)  Diyarbakır ikinci sırada! Şiddet her yanda. Şiddet içimizde.  

Haber programı değişebilir, yayınlandığı ülke, kullanılan dil değişebilir. Ama değişmeyen  şey şu:

Sivil halkı hedef alan bu öldürmelerin, bu bombaların,  kardeşine silah doğrultmanın,   bu şiddetin,    hiç ama hiçbir işe yaramadığını  artık dünyanın anlamaya başlaması...

Belki bir zamanlar  terör sesini duyurabilmenin bir yoluydu. Belki... Ama bu yol çoktan iflas etti.   Terörden medet ummak boşuna!
Dilerim Türkiye'de yaşayan her Türk ve her Kürt vatandaş da  bu gerçeği  görebilir. Şiddetin çözüm olamayacağının bilincine varır. Bilincine varmakla kalmaz, bu yoldan medet umanlardan hesap sorar. En azından ben terörün neresindeyim, ben bu şiddetin neresindeyim diye kendini sorgular. 

xxx

2008 Yılının bu ilk Pazar gününde dilimde, gönlümde, yüreğimde   hep   şu dizeler:

"Yeni bir ülke bulamazsın, bir başka deniz bulamazsın. / Bu şehir arkandan gelecektir. Sen aynı sokaklarda /dolaşacaksın gene. Aynı mahallede kocayacaksın; / aynı evlerde kır düşecek saçlarına./ Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma"
Cevat Çapan'ın Türkçe'siyle Kavafis'in "Şehir" adlı  ünlü şiirinin gelip  içime yerleşmesi boşuna değil.  Şehrimden uzaktayım ve şehrimden uzakta en çok şehrimi düşünüyorum.... 

Cumhuriyet- 6 Ocak 2008