Zeynep Oral Zeynep Oral HakkındaYazılarKitaplarErişim Bilgileri
Yazılar
 

Yazılar 2011

Şirin Devrim...Hoşça Kal Anka Kuşu...

"Şekerim, rahat bırakmıyorlar ki! Tamam yeter artık, yaşlandım,  diyorum...  Yok olmaz, gel şunu da yap, gel bunu da yap... "

Haberi aldığımdan beri, Şirin Devrim'le konuşuyorum. Sesi çın çın kulaklarımda...  Söylediği şeylerin önemini arttırmak için sesini değiştirirdi.  Sanki sahnedeymiş gibi söylerdi... Sanki oynuyormuş gibi...  

 "Yaşlanmak mı ! O da ne demek, siz hiç yaşlanmayacaksınız," dedim mi, bayılırdı... "Siz Anka Kuşu'sunuz, her daim küllerinizden yeniden doğarsınız..." ... Keyfine diyecek olmazdı bu sözleri duyduğunda... Yaşamöyküsünü yazdığı "Şirin" kitabının son bölümüne "Anka kuşu" başlığını  koyduğunda  ise ben sonsuz mutlu olmuştum.

45 Yıllık arkadaşımdı Şirin Devrim. Tiyatro oyuncusu, tiyatro yönetmeni, tiyatro eğitimcisi...

Şakir Paşa ailesinin şanslılarındandı. Genlerin avantajına, aile çevresinin  birikimi,  Yele Üniversitesi eğitimi,   Muhsin Ertuğrul'un ileri görüşlülüğü ve çalışkanlığı eklendi.  Genç yaşta  başarılı bir oyuncu olarak kendini kanıtladı...

Ben onun sahnedeki rolleri kadar yaşamda oynadığı rolleri de çok sevdim.  Kişiliğine o nedenle hayran oldum.

Onu bildim bileli, yanlış bulduğu her şeye karşı çıkıyor, bunları protesto ediyordu. İnsanlığa , kendisine ya da dünyanın öbür ucunda bir başkasına yapılan haksızlığa  dayanamıyor ve derhal tepkisini  dışa vuruyordu. Çoğu kimse gibi  homurdanmak, şikayet etmek, eleştirmek ve susup oturmak yerine,  "ben ne yapabilirim " diye kolları sıvayıp eyleme geçiyordu...

1965'de Adalet Partisi iktidara gelince, İstanbul Şehir Tiyatrosu'nun başındaki büyük hoca, Muhsin Ertuğrul, tiyatrodan ayrılmak zorunda kalmıştı.  Ve Şirin Devrim, üç arkadaşıyla (Ayla Algan, Beklan Algan, Mücap Ofluoğlu'yla)  birlikte  çok sevdiği tiyatrosundan gözünü kırpmadan istifa etmişti."Kurucusunun tiyatrodan ayrılmasına sebep olan bir belediye için çalışamam" diyerek, ağlaya ağlaya tiyatrodan ayrılmış, kendini, bilinmeyene, boşluğa atmıştı.

Bu tutumu sadece tiyatroya ilişkin değildi... Birkaç yıl önceydi:  İtalya, ABD ve İngiltrere'de yayınlanman gazetelerin birinci sayfasında onun fotoğrafı vardı:

Başında çiçekler ve tavus kuşu tüyleriyle süslü çok şık bir şapka , gözünde kocaman güneş gözlükleri, arkasında vizon bir  palto, elinde kocaman bir pankart  tutmuş,  fotoğraftan bana bakıyordu. Pankartın üzerinde  "NO  WAR Please!" (Savaşa Hayır- Lütfen!) yazılıydı.  New York'da  Birleşmiş Milletler binasının önünde çekilmiş fotoğraf... Kar kış demeden, elinde pankartu orada nöbet tutuyordu...

Bir başka kez yine "Silahlarını kuşanıp"   BM.'nin önünde   Bosna ve Filistin  için eylem yapıyordu. "İsrail, Ramallah'tan Dışarı" pankartıyla İsrail Konsolosluğunu basıyordu. "Silahları" dediğim, artık New York polisinin yakından tanıdığı o ünlü tüylü şapkası , vizon kürkü ("bu kılıkla daha çok ilgi çekiyorum" diyordu) ve  en koyu kırmızı rujuyla yazdığı pankartlar...

Tepkileri yalnız dünyadaki yanlış  politikalara değil. Marmara Depreminden sonra, kendi yazdığı  tek kişilik  oyunu sahneleyip oynayan ve Amerika'daki temsillerden topladığı büyük parayı depremzedelere yollayan yine oydu...  Yaşadığı New York'ta otobüsün tarife saatlerine uymaması üzerine   belediyeye dava açan da o...  İstanbul'da tarihi bir mekana Rumeli Hisarına reklam panosu asıldı diye İstanbul Belediyesini topa tutan da o...

Onunla nice öykü, nice serüven paylaştım.  Aşklarını dinledim, gözyaşlarına ya da coşkusuna tanıklık ettim... Kimiz zaman küçük bir kız çocuğu gibi annesi Fahülnisa Zeyd'den nasıl korktuğunu çekindiğini gördüm... Kah   teyzesi Aliye Berker'le  kah Füreya ile afacanlıklarıyla nı paylaştım...

Yıllar sonra Şehir Tiyatrolarına dönüp Sarah Bernhardt rolünde onu izleyince önünde bir kez daha saygıyla eğildim.

Hayata bağlılığını,  kendi ayakları üzerinde durabilmek için  verdiği amansız mücadeleyi,  iyi günde, kötü günde hayata sımsıkı sarılışını, hayata asılışını hep hayranlıkla izledim. 

Hoşça kal benim sevgili Anka Kuşum... BU son kanatlanman... Seni çok özleyeceğim...

Cumhuriyet- 10 Mart 2011

www.zeyneporal.com

 
     
  Geri  
     
  Zeynep Oral Hakkında Yazılar Kitaplar Erişim Bilgileri