Seçmek…

Yaşam yalnızca sandık başındaki seçimlerden oluşmuyor. Her gün, binlerce seçim yapıyoruz. Soluk aldığımız her an , her hareketimiz, her sözümüz, her düşüncemiz, her tercihimizle seçim yapıyoruz.
(Okuduğumuz her kitap, her gazeteyle, dinlediğimiz müzikle, dostluk ettiğimiz insanla, ilgilendiğimiz her konuyla, yürümeyi seçtiğimiz yolla, vb…)

Her an yaptığımız seçimlerle , en çok kendimizi seçiyoruz. Nasıl bir insan olduğumuzu, nasıl bir insan olmak istediğimizi seçiyoruz.
En çok, en çok , nasıl bir toplumda, nasıl bir ülkede, nasıl bir dünyada yaşamak istediğimizi seçiyoruz.

Bir de çocuklarımıza, gelecek kuşaklara nasıl bir miras bırakmak istediğimizi seçiyoruz…

İşte bu duygular içinde sizleri Nazım Hikmet’in iki şiiriyle baş başa bırakıyorum.

İlki , çoğunuzun bildiği “Dünyanın En Tuhaf Mahluku”. Her zaman anımsamakta sonsuz yararı olduğu için… İkincisi daha az bilinen, ta 1928’de yazdığı “Çocuklarımıza Nasihat” …

Dünyanın En Tuhaf Mahluku

Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
- demeğe de dilim varmıyor ama -
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!
Çocuklarımıza Nasihat
Hakkındır yaramazlık.
Dik duvara tırman
Yüksek ağaçlara çık.
Usta bir kaptan gibi kullansın elin
Yerde yıldırım gibi giden bisikletini..
Ve din dersleri hocasının resmini yapan
Kurşunkaleminle yık
Mızrakı İlmihalin yeşil sarıklı iskeletini..
Sen kendi cennetini
Kara toprağın üzerinde kur.
Coğrafya kitabıyla sustur,
Seni “Hilkati Adem”le aldatanı..
Sen sade toprağı tanı toprağa inan.
ayırt etme öz anandan toprak ananı.
Toprağı sev anan kadar…

Hepinize iyi pazarlar. Daha güzel, daha aydınlık bir yarın umuduyla…

Cumhuriyet- 22 Temmuz 2007