Yazılar 2002

Herkese Mektuplar...

"Annen gazeteci. Gerçi sen buna itiraz ediyorsun. 'Hayır' diyorsun, 'sen gazeteci değilsin, yazar da değilsin. Sen sadece güzel bir annesin!' Yüreğimin yağlarının eridiği an bu işte! Sana anlatmam gerekiyor küçüğüm...."
Ve anlatıyor... Küçücük çocuğuna, -henüz 3 yaşında-, ileride okuması için yazdığı 19 mektupta anlatıyor. Ders vermeden, nutuk atmadan, bağırıp çağırmadan, kimsenin kafasına vurmadan, ukalalık etmeden anlatıyor. Yılların birikimiyle anlatıyor. Yıllar boyu süren inceleme, araştırma, didinme, çalışma sonucunda edindiği donanımla anlatıyor. Ayakları sağlam yere basarak ama düş gücünü de elden bırakmadan anlatıyor. Bilerek, açık seçik anlatıyor. Okşayarak, gülümseyerek, sevgi dolu anlatıyor.
Zeynep Göğüş'ün "Oğluma Avrupa Mektupları" adlı kitabını (Can Yayınları) bir solukta okudum. Yalnız çok şey öğrenmekle kalmadım , heyecanlandım, duygulandım, kimi saptamalarına tepki gösterdim, kimine katıldım, kimiyle tartıştım, kiminde "ah işte ben de bunu söylemek istiyordum " diye coştum...
Zeynep Göğüş Avrupa Birliği'ne, Türkiye'nin Avrupa Birliği'yle ilişkilerine dair konuları irdelerken , bir yandan kendi kültürüne sımsıkı sahip çıkıyor, bir yandan da çağdaşlaşma hedefine ulaşmak için izlenecek yolu işaret ediyor. İzlanda'dan Çin'e, yüzyıllar öncesinden geleceğe, sınırsız bir tarih ve coğrafyada, Dede Korkut öykülerinden feminizme, tarım politikalarından küreselleşmeye, Euro'dan basınımızın hastalıklarına, çeşitli konularda bir yolculuğa çıkarıyor bizi.
Gazeteci, yazar, sivil toplum kuruluşlarının çalışkan neferi, kadın ve insan hakları savunucusu , Ali'nin "güzel annesi" kimliklerine, son zamanlarda CHP milletvekili adaylığını ekleyen Zeynep Göğüş , bu kitabıyla da okurları düşünmeye, tartışmaya, seçim yapmaya, taraf olmaya zorluyor.
Teşekkürler Zeynep Göğüş.
X
Geçen haftaki "Sanat ve Edebiyat Kurumları Neredesiniz?" başlıklı yazım üzerine ITI (Uluslar arası Tiyatro Enstitüsü) Türkiye başkanı Refik Erduran aradı. Evet söylediklerime sonuna dek katılıyordu. Ancak...
Ancak , öyle bir örnek verdi ki dehşete düşmemek imkansızdı:
47 yıldır Türkiye'nin aktif üyesi olduğu, yıllarca yönetiminde görev ve sorumluluk aldığı ITI'nin , önümüzdeki hafta Atina'da yapılacak Genel Kurul Toplantısına katılamıyorduk. Nedeni? Kültür Bakanlığı'nın ilgisizliği. (Haberi 3 gün önce ayrıntılarıyla bu sayfalarda okudunuz. Tekrarlamıyorum.)
Bir yandan Avrupa Birliği'yle ilişkileri düzeltme çabası, öte yanda bu ilgisiz tavır... Anlaşılacak gibi değildi.
Neyse ki, Cumhuriyet'in yayını üzerine, Kültür Bakanlığı derhal harekete geçti ve "yanlışlık" düzeltildi. Şimdi üç temsilciyle Türkiye de toplantıya katılıyor.
Uluslararası platformlarda sesimizi duyurmaya en çok gereksinimiz olduğu bir dönemde böyle "görülmez kaza"lara yer verilmemesi dileğiyle...

12 Ekim 2002